Top 20 Beste Kerstfilms aller Tijden

Frank Capra’s film over George Bailey (James Stewart), die op kerstavond wordt tegengehouden zijn leven weg te gooien, flopte in de bioscoop. Pas in de jaren zeventig groeide hij uit tot klassieker, toen het copyright verliep en Amerikaanse zenders hem eindeloos konden herhalen. Hij is een stuk donkerder dan zijn reputatie: een film over schulden, spijt en burgerlijke moed die pas in het laatste kwartier warm wordt.

John Hughes schreef het script en Chris Columbus regisseerde. Macaulay Culkin speelt Kevin, die per ongeluk alleen thuisblijft en twee inbrekers (Joe Pesci en Daniel Stern) met verfblikken en knutselwerk afhoudt. De film bracht wereldwijd bijna 480 miljoen dollar op, destijds een record voor een live-action komedie. De slapstick werkt nog steeds omdat Kevins angst serieus wordt genomen. De vervolgen staan in alle Home Alone-films op volgorde.

Jon Favreau regisseerde deze komedie over Buddy, die als baby in Santa’s zak belandt, bij de elven opgroeit en als volwassene zijn vader (James Caan) in New York zoekt. De film leunt volledig op Will Ferrell, wiens naïviteit nooit omslaat in een grap ten koste van het personage. Zooey Deschanel zingt in de douchescène het nummer dat iedereen zich herinnert.

Chevy Chase speelt Clark Griswold, die het perfecte familiekerstfeest wil organiseren en bij elke stap onderuitgaat, terwijl John Hughes’ script steeds meer familieleden toevoegt. De lichtjes die de stroom in de hele buurt omleggen en neef Eddie (Randy Quaid) met zijn camper zijn blijvende scènes. De film is ruwer en bitterder dan Home Alone en voelt daardoor voor veel kijkers eerlijker.

Bob Clark verfilmde de jeugdherinneringen van Jean Shepherd, met de negenjarige Ralphie (Peter Billingsley) die niets liever wil dan een Red Ryder-luchtbuks. De film deed bij verschijnen weinig, maar groeide dankzij jaarlijkse tv-marathons uit tot een Amerikaanse traditie. Clark regisseerde ook de horrorfilm Black Christmas uit 1974, waarmee hij de maker is van twee totaal verschillende kerstklassiekers.

Richard Curtis debuteerde als regisseur met een ensemble waarin onder anderen Hugh Grant, Emma Thompson, Colin Firth, Alan Rickman, Liam Neeson en Keira Knightley spelen. Niet elke verhaallijn is goed ouder geworden, maar de scènes met Thompson en Bill Nighy blijven overeind. Elk jaar gaat de discussie over of de film eigenlijk wel goed is, en dat gesprek hoort inmiddels bij de traditie.

John McTiernan zet Bruce Willis als agent John McClane op kerstavond in een Los Angeles-wolkenkrabber vol gijzelaars, onder leiding van Alan Rickman als Hans Gruber. Of het een kerstfilm is, blijft een jaarlijks debat, maar de feestelijke setting, de kerstmuziek en het gezin dat weer bij elkaar wil komen zijn geen toeval. Als actiefilm blijft hij een maatstaf. De rest van de reeks staat in alle Die Hard-films op volgorde.

George Seaton regisseerde de film waarin Edmund Gwenn als warenhuiskerstman Kris Kringle volhoudt dat hij de echte Santa is, wat in de rechtbank belandt. Gwenn won een Oscar voor beste mannelijke bijrol en een jonge Natalie Wood speelt het meisje dat niet in hem gelooft. Het verhaal is verrassend scherp over reclame en commercie voor een film uit 1947.

Henry Selick regisseerde, naar een gedicht en ontwerpen van Tim Burton, terwijl Danny Elfman alle liedjes schreef en de zangpartijen van Jack Skellington inzong. Jack ontdekt Kerststad en probeert het feest over te nemen, met rampzalige gevolgen. De film wordt zowel in oktober als in december gekeken, wat hem een van de weinige echte dubbelkijkers maakt.

Robert Zemeckis verfilmde het prentenboek van Chris Van Allsburg, met Tom Hanks in meerdere rollen via performance capture. De animatie leidde destijds tot veel discussie over de poppenachtige gezichten, maar de treinreis zelf en de visuele fantasie zijn nog steeds sterk. De film werkt het best voor kinderen en in december.

Ron Howard verfilmde het boek van Dr. Seuss met Jim Carrey als de Grinch, onder een masker van Rick Baker waarvoor die een Oscar voor beste grime won. De film bracht wereldwijd ruim 340 miljoen dollar op en blijft verdeeld: Carreys overdrive is voor sommigen te veel, voor anderen juist het hele punt. Taylor Momsen speelt Cindy Lou Who.

Richard Donner verplaatste A Christmas Carol naar de tv-wereld, met Bill Murray als zenderbaas Frank Cross die op kerstavond live een Scrooge-versie uitzendt. De film schakelt abrupt tussen satire en melodrama, maar Murray houdt hem bij elkaar. Het slot waarin hij live zijn eigen fouten opbiecht is opvallend oprecht voor een film die daarvoor zo cynisch is.

John Pasquin regisseerde Tim Allen als Scott Calvin, die per ongeluk de kerstman van het dak laat vallen en daardoor zelf het pak moet aantrekken. De film werkt vooral omdat Allens sarcasme het sentiment tempert. Er volgden twee vervolgen in 2002 en 2006 en een Disney+-serie in 2022.

Sergio Pablos, bedenker van Despicable Me, regisseerde dit Netflix-verhaal samen met Carlos Martínez López. Een luie postbode (Jason Schwartzman) wordt naar het koude Smeerensburg gestuurd en richt daar samen met speelgoedmaker Klaus (J.K. Simmons) een systeem van brieven en cadeaus op. De film won een BAFTA en werd genomineerd voor een Oscar voor beste animatiefilm.

Brian Henson regisseerde deze versie van A Christmas Carol, met Michael Caine als Scrooge tussen Kermit, Miss Piggy en Gonzo, die als Charles Dickens het verhaal vertelt. Caine speelt zijn rol zonder knipoog, waardoor de film emotioneler is dan je verwacht. Voor veel kijkers is dit de beste verfilming van het verhaal, ook zonder liefhebber van poppen te zijn.

Nancy Meyers laat Cameron Diaz en Kate Winslet van huis ruilen, van Los Angeles naar het Britse platteland, waar ze respectievelijk Jude Law en Jack Black tegenkomen. Het resultaat voelt als een Hallmark-film met een Hollywood-budget, wat niet per se een verwijt is. Eli Wallach geeft als oude scenarist de film een warm tegengewicht.

Michael Curtiz regisseerde Bing Crosby en Danny Kaye als twee oud-soldaten die samen met een zangeressenduo een noodlijdende herberg in Vermont redden. Irving Berlins titelnummer kwam al uit Holiday Inn (1942), maar deze film was in 1954 de eerste in VistaVision. Rosemary Clooney, de tante van George Clooney, speelt een van de zussen.

Joe Dante regisseerde dit verhaal over een schattig huisdier dat door drie simpele regels in een stel monsters verandert, met Steven Spielberg als uitvoerend producent. Phoebe Cates’ verhaal over hoe haar vader als kerstman verkleed omkwam is een van de bekendste duistere momenten uit een kerstfilm. Samen met Indiana Jones and the Temple of Doom leidde de film in 1984 tot de invoering van de PG-13-rating. Zie ook alle Gremlins-films op volgorde.

Terry Zwigoff regisseerde Billy Bob Thornton als Willie, een alcoholistische inbreker die elk jaar als warenhuiskerstman aan de slag gaat om de kassa leeg te halen, tot een gepest kind (Brett Kelly) hem opneemt in zijn leven. De humor is grof, maar de kern is verrassend zacht. Lauren Graham en Tony Cox zorgen voor sterke bijrollen.

John Landis liet Dan Aykroyd en Eddie Murphy van plaats ruilen: een rijke beursmakelaar en een straatventer als speelbal in een weddenschap van twee schatrijke broers, met Jamie Lee Curtis als de prostituee met een hart van goud. De film speelt tussen kerst en nieuwjaar, met onder meer een dronken Aykroyd in een kerstmankostuum. Op Rotten Tomatoes scoort hij 88% en in de Verenigde Staten wordt hij elk jaar rond de feestdagen herkeken.