De 20 Beste Lesbische Films Ooit Gemaakt

Todd Haynes verfilmde de roman The Price of Salt van Patricia Highsmith, die het boek in 1952 onder een pseudoniem uitbracht. In het New York van de jaren vijftig raakt de jonge winkelmedewerker Therese (Rooney Mara) in de ban van de oudere, getrouwde Carol (Cate Blanchett). Hun liefde is gevaarlijk, want Carols man gebruikt haar gevoelens in een voogdijstrijd om hun dochter. Haynes vertelt het verhaal met blikken, handschoenen en halve zinnen, en juist die ingehouden spanning maakt de film zo sterk. Carol kreeg zes Oscarnominaties en Mara won in Cannes de prijs voor beste actrice.

Bretagne, 1770. Schilderes Marianne (Noémie Merlant) krijgt de opdracht om het huwelijksportret te maken van Héloïse (Adèle Haenel), die weigert te poseren omdat ze niet wil trouwen. Marianne moet haar dus in het geheim bestuderen tijdens wandelingen langs de kliffen. Céline Sciamma bouwt de liefde tussen de twee vrouwen langzaam op, bijna zonder muziek, tot een slotscène die je niet meer vergeet. De film won in Cannes de prijs voor beste scenario en staat inmiddels op veel lijsten van beste films van deze eeuw.

Het meesterwerk van David Lynch begon als tv-pilot die door zender ABC werd afgewezen. Lynch maakte er een speelfilm van over Betty (Naomi Watts), een hoopvolle actrice in Los Angeles die een vrouw met geheugenverlies (Laura Harring) onderdak geeft. De twee worden verliefd, en daarna gaat alles wat je dacht te begrijpen op de schop. De liefde tussen beide vrouwen is de kern van het raadsel. In een grote peiling van de BBC onder filmcritici uit 2016 werd Mulholland Drive uitgeroepen tot beste film van de 21e eeuw.

Park Chan-wook verplaatste de roman Fingersmith van Sarah Waters van het Victoriaanse Engeland naar Korea in de jaren dertig, toen het land door Japan bezet was. Zakkenroller Sook-hee wordt als dienstmeid geplaatst bij de rijke Lady Hideko. Het plan is dat een oplichter met Hideko trouwt en haar vervolgens in een gesticht laat opsluiten. Alleen worden de twee vrouwen verliefd, en niemand blijkt te zijn wie hij lijkt. De film is sensueel, geestig en vol plotwendingen, en werkt ook als pure thriller.

Abdellatif Kechiche verfilmde de graphic novel van Julie Maroh over de scholiere Adèle (Adèle Exarchopoulos), die verliefd wordt op kunststudente Emma (Léa Seydoux). De film volgt hun relatie over meerdere jaren, van de eerste blik tot de pijnlijke breuk. De Gouden Palm ging die keer niet alleen naar de regisseur, maar ook naar beide actrices, een unicum in Cannes. Er kwam ook kritiek. Beide actrices vertelden over zware opnames, en Maroh vond de lange seksscènes onecht. Een film die schuurt, maar die je gezien moet hebben.

Reno, 1959. Professor Vivian Bell (Helen Shaver) komt uit New York om er een snelle scheiding te regelen en ontmoet de vrijgevochten Cay (Patricia Charbonneau). Regisseur Donna Deitch deed jaren over de financiering en haalde geld op bij honderden kleine investeerders. Het resultaat was een van de eerste films waarin een liefde tussen twee vrouwen niet eindigt in dood of drama. Dat maakt Desert Hearts tot een mijlpaal, en de film is nog altijd een warme, romantische zit.

Voordat de Wachowskis The Matrix maakten, debuteerden ze met deze strakke neo-noir. Ex-gedetineerde Corky (Gina Gershon) knapt een appartement op en begint een affaire met buurvrouw Violet (Jennifer Tilly), de vriendin van een maffiaboekhouder. Samen bedenken ze een plan om twee miljoen dollar maffiageld te stelen. Wat Bound zo goed maakt, is dat de lesbische relatie niet het probleem van het verhaal is. Het is de motor van een spannende heistfilm, en de twee vrouwen zijn de slimste personages in de kamer.

Cheryl Dunye schreef, regisseerde en speelde zelf de hoofdrol in de eerste speelfilm die is gemaakt door een zwarte lesbische vrouw. Haar personage werkt in een videotheek in Philadelphia en gaat op zoek naar een zwarte actrice uit de jaren dertig die in de aftiteling alleen als 'The Watermelon Woman' wordt genoemd. Die zoektocht loopt parallel aan haar eigen relatie met een witte vrouw. De film is grappig en slim, en stelt een vraag die nog steeds speelt: wiens geschiedenis wordt vastgelegd en wiens niet?

Dee Rees maakte van haar eigen korte film een speelfilm over Alike (Adepero Oduye), een zeventienjarig meisje uit Brooklyn dat weet dat ze lesbisch is, maar dat thuis niet durft te zeggen. Haar moeder duwt haar richting jurken en een 'nette' vriendin, terwijl Alike 's avonds stiekem naar clubs gaat. Rees vertelt het verhaal zonder clichés en met veel oog voor de kleine momenten. Cameraman Bradford Young won er op Sundance een prijs mee, en de film opende deuren voor Rees, die later Mudbound maakte.

Deepa Mehta vertelt over twee schoonzussen in Delhi, Radha (Shabana Azmi) en Sita (Nandita Das), die allebei vastzitten in een liefdeloos huwelijk. Ze vinden troost bij elkaar, en die troost groeit uit tot liefde. Toen de film in 1998 in India uitkwam, vielen hindoe-nationalisten bioscopen aan in onder meer Mumbai en werden voorstellingen stilgelegd. Juist daardoor werd Fire een symbool in het Indiase debat over homoseksualiteit. Los daarvan is het een ingetogen en mooi gespeeld drama.

Cheerleader Megan (Natasha Lyonne) heeft een vriendje, maar kust hem niet graag en heeft posters van vrouwen in haar kluisje. Haar ouders sturen haar naar True Directions, een kamp dat jongeren 'van hun homoseksualiteit moet genezen'. Regisseur Jamie Babbit maakte van dat gruwelijke onderwerp een felgekleurde satire, met RuPaul als ex-homo die in een shirt met 'Straight is great' rondloopt. Daar bloeit een romance op tussen Megan en de rebelse Graham (Clea DuVall). De film is uitgegroeid tot een echte cultklassieker.

In het Zweedse stadje Åmål gebeurt helemaal niks, en daar baalt de populaire Elin enorm van. De stille Agnes is al lang heimelijk verliefd op haar. Na een weddenschap kust Elin Agnes op een feestje, en dan beginnen de problemen pas echt. Lukas Moodysson filmde zijn debuut met een beweeglijke handcamera, alsof je meekijkt in het leven van echte tieners. De oorspronkelijke titel, Fucking Åmål, zorgde voor ophef. In Zweden won de film vier Guldbaggar, waaronder die voor beste film.

Ruim voor The Lord of the Rings maakte Peter Jackson deze film over een waargebeurde zaak uit Christchurch in 1954. Scholieren Pauline Parker (Melanie Lynskey) en Juliet Hulme (Kate Winslet, in haar filmdebuut) raken zo verstrikt in hun obsessieve vriendschap en fantasiewereld, dat ze moorden als hun ouders hen willen scheiden. Jackson wisselt de kille werkelijkheid af met hun dromerige fantasie. De zaak kreeg later nog een wending: Juliet Hulme bleek de bekende misdaadschrijfster Anne Perry te zijn.

Fotografe Ronit (Rachel Weisz) keert na de dood van haar vader, een rabbijn, terug naar de orthodox-joodse gemeenschap in Noord-Londen die ze jaren eerder ontvluchtte. Daar ziet ze haar jeugdliefde Esti (Rachel McAdams) terug, die inmiddels getrouwd is met Ronits oude vriend Dovid. Sebastián Lelio verfilmde de roman van Naomi Alderman zonder de gemeenschap als slechterik neer te zetten. Het is een subtiel drama over vrijheid en geloof, met sterke rollen van alle drie de acteurs.

Chirurg Wil (Michelle Krusiec) houdt haar relatie met danseres Vivian verborgen voor haar Chinees-Amerikaanse familie in New York. Dan staat haar moeder (Joan Chen) op de stoep: ongetrouwd zwanger en verstoten door haar eigen vader. Opeens hebben moeder en dochter allebei een geheim dat de gemeenschap niet mag weten. Alice Wu maakte er een warme, grappige romcom van. Ze kwam pas zestien jaar later terug met The Half of It, die op Netflix een groot succes werd.

Deze Duitse film is een van de eerste in de filmgeschiedenis met een openlijk lesbisch thema. De jonge Manuela komt terecht op een streng Pruisisch meisjesinternaat en wordt verliefd op haar lerares, Fräulein von Bernburg. Als ze die liefde op een schoolfeest hardop uitspreekt, grijpt de directrice hard in. Regisseur Leontine Sagan werkte uitsluitend met actrices, wat destijds uitzonderlijk was. De kritiek op het autoritaire schoolsysteem is extra wrang als je bedenkt dat de nazi's twee jaar later aan de macht kwamen.

Twaalf jaar voor Portrait of a Lady on Fire debuteerde Céline Sciamma met deze film over drie tienermeisjes in een Parijse voorstad. De stille Marie raakt gefascineerd door Floriane, de ster van het synchroonzwemteam, die gespeeld wordt door Adèle Haenel. Het was de start van een samenwerking tussen regisseur en actrice. Sciamma laat de onhandigheid en verwarring van de eerste verliefdheid zien zonder er een grote zaak van te maken. Wie haar latere werk mooi vindt, moet dit debuut zeker ook zien.

Aan het hof van koningin Anne (Olivia Colman) strijden twee vrouwen om haar gunst en om haar bed. Sarah Churchill (Rachel Weisz) is haar vertrouweling en minnares, totdat haar arme nicht Abigail (Emma Stone) als dienstmeid binnenkomt en haar positie stap voor stap overneemt. Yorgos Lanthimos maakte er een scherpe, gemene en vaak hilarische film van. De film kreeg tien Oscarnominaties en Colman won het beeldje voor beste actrice.

In Nairobi worden Kena en Ziki verliefd, terwijl hun vaders tegenover elkaar staan in een verkiezingsstrijd. Regisseur Wanuri Kahiu maakte er een kleurrijk en hoopvol liefdesverhaal van, en juist dat vond de Keniaanse filmkeuring onacceptabel. De film werd in eigen land verboden, omdat hij homoseksualiteit zou 'promoten'. Kahiu stapte naar de rechter en kreeg de film zeven dagen vertoond, zodat hij kans maakte op een Oscarinzending. Rafiki was ook de eerste Keniaanse film die in Cannes draaide.

Patricia Rozema maakte een opvallend debuut met deze eigenzinnige Canadese komedie. Sheila McCarthy speelt Polly, een stuntelige amateurfotografe die als uitzendkracht aan de slag gaat in een chique kunstgalerie in Toronto. Daar raakt ze in de ban van haar elegante bazin, en van de vrouw met wie die een relatie heeft. Polly praat tegen de camera en droomt weg in zwart-witfantasieën. De film won in Cannes de Prix de la Jeunesse en is uitgegroeid tot een geliefde klassieker.