Zooey Deschanel is veel meer dan alleen het gezicht van de “adorkable” trend. Ze is een stijlicoon, een begenadigd zangeres en een actrice met een feilloos gevoel voor timing. Ze maakte de onhandige bril en de vintage jurk tot een wereldwijd fenomeen.
Of ze nu de harten breekt van indie-liefhebbers of de show steelt in een sitcom: ze blijft altijd trouw aan haar eigen, unieke ritme. Dit zijn haar 10 beste films en series tot en met 2025.
1. New Girl (2011–2018)
Dit is zonder twijfel haar magnum opus. Als Jessica Day, de lerares die na een slechte break-up in een mannenloft trekt, definieerde ze een heel tijdperk van televisie. Ze maakte van “awkward” zijn een kunstvorm.
Zeven seizoenen lang was ze het zonnige, zingende middelpunt van de loft. Wat de serie zo goed maakt, is dat ze niet bang was om Jess ook irritant of betweterig te laten zijn. Het is een van de beste sitcom-performances van deze eeuw.
2. (500) Days of Summer (2009)
De film die de term “Manic Pixie Dream Girl” nieuw leven inblies, en tegelijkertijd deconstrueerde. Deschanel speelt Summer Finn, de vrouw op wie Joseph Gordon-Levitt hopeloos verliefd wordt.
Ze speelt haar ongrijpbaar en mysterieus, maar als je goed kijkt (en de film vaker ziet), zie je dat ze vanaf het begin eerlijk is. Het is een briljante rol omdat ze een fantasie speelt die langzaam barsten begint te vertonen.
3. Elf (2003)
Iedere kerst keert ze terug op onze schermen als Jovie. Haar droge, cynische houding is het perfecte tegengif voor de hyperactieve energie van Will Ferrell. Zonder haar zou de film te zoet zijn.
Bovendien horen we hier voor het eerst echt wat ze vocaal in huis heeft. De scène onder de douche, waarin ze “Baby, It’s Cold Outside” zingt met Ferrell, is inmiddels net zo klassiek als de film zelf.
4. Almost Famous (2000)
Een kleine rol, maar wel eentje met een enorme impact. Als Anita Miller, de oudere zus die het huis verlaat om stewardess te worden, zet ze het hele verhaal in gang.
Haar advies aan haar jonge broertje (“Listen to Tommy with a candle burning and you will see your entire future”) is legendarisch. Ze is de belichaming van de rebelse vrijheid van de jaren ’70, gevangen in slechts een paar minuten schermtijd.
5. Yes Man (2008)
In deze comedy naast Jim Carrey speelt ze Allison, een vrije geest die aan “jogging-fotografie” doet en in een band zingt. Het is een typische Deschanel-rol: eigenzinnig, muzikaal en charmant.
De chemie met Carrey is verrassend goed. Waar hij alle kanten op stuitert, blijft zij de coole, stabiele factor die hem (en de kijker) grondt.
Een feelgood-film pur sang.
6. All the Real Girls (2003)
Voor wie denkt dat ze alleen maar comedy kan: kijk deze film. In dit rauwe indie-drama speelt ze Noel, een 18-jarig meisje dat haar eerste echte liefde beleeft in een klein industriestadje.
Critici waren destijds lyrisch over haar spel. Het is breekbaar, ongemakkelijk en pijnlijk realistisch. Ze laat hier een diepgang zien die ze in haar latere, meer commerciële werk zelden meer hoefde aan te boren.
7. Physical (Seizoen 3)
In het laatste seizoen van deze Apple TV+ serie verraste ze iedereen door Kelly Kilmartin te spelen, een blonde sitcom-ster die de concurrentie aangaat met Rose Byrne. Het is een heerlijke, meta-rol.
Ze speelt in feite een uitvergrote, donkere versie van haar eigen “America’s Sweetheart” imago. Het is venijnig en manipulatief, en je ziet dat ze er zichtbaar plezier in heeft om eens niet de “good guy” te zijn.
8. The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy (2005)
Als Trillian past ze perfect in het absurde universum van Douglas Adams. Ze is de enige vrouw in de ruimte (althans, zo voelt het) en moet zich staande houden tussen idiote buitenaardse wezens en een depressieve robot.
Haar nuchtere uitstraling werkt goed tegenover de chaos om haar heen. Ze geeft het personage, dat in de boeken soms wat vlak is, intelligentie en warmte mee.
9. Bridge to Terabithia (2007)
Iedereen wilde een lerares als Ms. Edmunds. Ze speelt de muziekdocent die de creativiteit in de jonge hoofdrolspeler Jess aanwakkert en hem echt ziet staan.
Het is een bijrol, maar cruciaal voor het emotionele hart van de film. Ze is warm en inspirerend, en de scène waarin ze Jess meeneemt naar het museum is een van de mooiste momenten uit de film.
10. Harold and the Purple Crayon (2024)
In deze recente live-action verfilming van het bekende kinderboek keert ze terug naar haar roots van familievriendelijke films vol fantasie. Ze past als geen ander in een wereld die letterlijk getekend wordt.
Hoewel de film gemengde reacties kreeg, is Deschanel hier in haar element. Ze brengt die typische, lichte verwondering mee die nodig is om zo’n magisch concept te verkopen aan een jong publiek.
