Aubrey Plaza was lang “dat meisje met de dodelijke blik”, maar inmiddels is ze uitgegroeid tot een van de spannendste actrices van haar generatie. Ze begon als koningin van de gortdroge humor, maar schakelt nu moeiteloos tussen drama, thriller en absurde satire. Deze tien titels laten zien dat ze allesbehalve een one-trick pony is.
1. Parks and Recreation (2009–2015)
De rol waarmee ze zichzelf op de kaart zette. Als April Ludgate maakte Plaza een kunstvorm van desinteresse en sarcasme. Tussen alle blije eikels in Pawnee was zij de perfecte cynische tegenhanger. Maar wat April echt memorabel maakte, was dat Plaza haar – ondanks die grote mond – toch een klein hartje gaf. Een masterclass in komische timing.
2. Scott Pilgrim vs. the World (2010)
In deze visuele achtbaan van Edgar Wright speelt Plaza een bijrol, maar ze steelt elke scène waar ze in zit. Als Julie Powers is ze de belichaming van pure haat en venijn. Het is over de top, fel en hilarisch. Hier werd al duidelijk dat ze met alleen pure attitude een heel scherm kon vullen.
3. Legion (2017–2019)
Vergeet de sitcoms; in Legion gaat Plaza volledig los. Als Lenny Busker (en later de schurkachtige Shadow King) is ze angstaanjagend, grappig en compleet onvoorspelbaar. Ze danst, schreeuwt en manipuleert zich door de scènes heen. Het is een fysieke en psychologische tour de force die liet zien dat ze ook in het horrorgenre haar mannetje staat.
4. The White Lotus – seizoen 2 (2022)
Als de kritische advocate Harper speelt Plaza subtieler dan ooit. Geen grote gebaren, maar veelbetekenende blikken over de rand van een wijnglas. Ze vangt perfect het ongemak van iemand die zich moreel verheven voelt boven haar rijke tafelgenoten, maar langzaam zelf ook barstjes begint te vertonen. Een van haar meest menselijke en herkenbare rollen.
5. Ingrid Goes West (2017)
In deze vlijmscherpe satire speelt ze Ingrid Thorburn, een eenzame vrouw die geobsedeerd raakt door een Instagram-influencer (Elizabeth Olsen). Plaza speelt de rol met een pijnlijke mix van humor en diepe treurigheid. Je lacht om haar ongemakkelijke acties, maar tegelijkertijd voel je de wanhoop van iemand die er gewoon bij wil horen. Een hoogtepunt in haar filmografie.
6. My Old Ass (2024)
Een recente rol waarin we een heel andere kant van Plaza zien. Ze speelt de oudere versie van de hoofdpersoon, die terugreist in de tijd om haar jongere zelf advies te geven.
Ze brengt hier een bepaalde rust, warmte en melancholie mee die we niet vaak van haar zien. Het bewijst dat ze die sarcastische verdedigingsmuur niet meer nodig heeft om te boeien.
7. Black Bear (2020)
In dit experimentele drama speelt ze een filmmaker die de grip op de realiteit verliest in een afgelegen huisje. De film splitst zich halverwege op en Plaza moet in feite twee verschillende versies van hetzelfde personage spelen. Het is intens, verwarrend en een geweldige showcase van haar dramatische bereik.
8. The Little Hours (2017)
Aubrey Plaza als een vloekende non in de middeleeuwen? Ja, graag. In deze absurde komedie speelt ze een non die lak heeft aan alle kloosterregels. Het is rauw, vulgair en chaotisch. Plaza voelt zich als een vis in het water in deze anarchistische setting en domineert de film met haar energie.
9. Safety Not Guaranteed (2012)
Dit was de film die critici wakker schudde: “Hé, Aubrey Plaza kan ook romantisch zijn.” Ze speelt een stagiaire die een man interviewt die beweert te kunnen tijdreizen. Haar spel is ontwapenend en oprecht. Ze laat hier haar cynische pantser zakken, wat de film een onverwacht emotionele lading geeft.
10. Emily the Criminal (2022)
Plaza is angstaanjagend realistisch als Emily, een vrouw die door torenhoge studieschulden de zware criminaliteit in rolt. Je voelt de stress en de opgekropte woede in elke scène. Het is een rauwe thriller waarin ze laat zien dat ze een film met serieuze inzet moeiteloos kan dragen.
