12 Beste Films van Marlon Brando

"Im gonna make him an offer he cant refuse." Met watten in zijn wangen, een hese fluisterstem en een kat op schoot schiep Brando het meest iconische maffiapersonage uit de geschiedenis van de zevende kunst. Zijn tragische patriarch die met één handbeweging over leven en dood beslist, leverde hem zijn tweede Oscar op.

"The horror... the horror..." Kurtz verschijnt pas in het laatste halfuur van Francis Ford Coppolas Vietnam-odyssee, maar zijn aanwezigheid hangt als een donkere schaduw over de hele film. Kaalgeschoren, badend in clair-obscur en prevelend over terreur en poëzie, creëerde Brando een van de meest verontrustende filosofische portretten van de waanzin.

"I coulda had class. I coulda been a contender. I coulda been somebody, instead of a bum, which is what I am." Zijn dialoog met Rod Steiger op de achterbank van een taxi is het absolute hoogtepunt van het Amerikaanse filmrealisme. Als getormenteerde ex-bokser die moet getuigen tegen de corrupte havenmaffia won Brando volkomen verdiend zijn eerste Oscar.

"STELLA! Hey, STELLA!" Gekleed in een bezweet wit hemd veranderde Brando in de dierlijke, agressieve Stanley Kowalski. Zijn rauwe seksuele dynamiek met Vivien Leigh schokte het publiek van de vroege jaren vijftig en bracht een ongekende intensiteit naar het witte doek die Hollywood voor altijd veranderde.

Bernardo Bertoluccis controversiële erotische drama eiste alles van Brando. Als rouwende Amerikaanse weduwnaar die in een leegstaand Parijs appartement een puur anonieme seksuele relatie begint met een jonge vrouw (Maria Schneider), pelt hij zijn eigen psyche af tot op het bot in een serie rauwe, pijnlijke bekentenissen.

"What are you rebelling against, Johnny?" — "Whaddya got?" Met zijn schuine pet, leren motorjack en Triumph Thunderbird werd Brando het universele archetype van de naoorlogse tienerrebellie. Zonder deze rol hadden James Dean en Elvis Presley waarschijnlijk nooit bestaan.

Hollywood dacht dat de ruwe mompelaar Brando nooit Shakespeare zou kunnen spelen. Hij bewees ieders ongelijk met zijn monumentale redevoering ("Friends, Romans, countrymen, lend me your ears!"), waarin hij met vlijmscherpe welsprekendheid het Romeinse volk opjut tegen de moordenaars van Caesar.

Brando eiste een destijds recordbedrag van bijna 4 miljoen dollar voor amper tien minuten schermtijd, maar zijn aanwezigheid gaf Richard Donners superheldenfilm direct een goddelijke grandeur en prestige. Zijn plechtige afscheid van baby Kal-El op de stervende planeet Krypton zette de toon voor de hele franchise.

De opnames op Tahiti waren berucht om Brandos grillen en budgetoverschrijdingen, maar zijn vertolking van de aristocratische eerste stuurman Fletcher Christian die in opstand komt tegen de sadistische kapitein Bligh is fascinerend. Zijn aristocratische nonchalance verandert langzaam in een nobele morele verontwaardiging.

Wie dacht dat Brando niet kon zingen en dansen, werd verrast in deze kleurrijke musicalklassieker. Als gladde gokker Sky Masterson die een weddenschap aangaat om een preutse heilsoldate (Jean Simmons) mee te nemen naar Havana, toont hij een onverwacht charmante en luchtige kant naast Frank Sinatra.

Onder regie van Elia Kazan en met een script van John Steinbeck speelde Brando de legendarische Mexicaanse revolutionair. Met donkere make-up en een weelderige snor toont hij Zapata niet als een simpele rebel, maar als een ongeletterde boer die tegen wil en dank moet leren wat macht doet met idealen.

Zijn allereerste filmrol. Om zich voor te bereiden op de rol van een jonge luitenant die in de Tweede Wereldoorlog verlamd raakt vanaf zijn middel, bracht Brando een maand lang door in een rolstoel op de afdeling van een veteranenziekenhuis. Een voorbode van de compromisloze toewijding die zijn legendarische carrière zou kenmerken.