Er valt niet te ontkennen dat weerwolven tot de meest iconische wezens in het horrorgenre behoren. Hoewel Werewolf of London uit 1935 vaak als de eerste grote weerwolffilm wordt gezien, bestond er in 1913 al een stille film genaamd The Werewolf. Helaas ging die verloren bij een brand, maar het concept bleef springlevend.
Wanneer het verhaal goed wordt verteld, is de transformatie van mens naar beest een van de meest angstaanjagende en fascinerende beelden op het witte doek. Hier zijn de 10 beste weerwolffilms die je niet mag missen.
1. An American Werewolf in London (1981)
Dit is het absolute meesterwerk binnen het genre. Regisseur John Landis mengt gitzwarte humor perfect met pure horror. Wanneer twee Amerikaanse backpackers op de Yorkshire Moors worden aangevallen, overleeft alleen David het. Terwijl hij in Londen herstelt, wordt hij bezocht door de rottende geest van zijn vriend die hem waarschuwt: bij de volgende volle maan verander je in een monster.
De transformatiescène, begeleid door Bad Moon Rising, is nog steeds de gouden standaard. Zonder computeranimatie, maar met baanbrekende make-upeffecten van Rick Baker, zie je botten breken en haren groeien. Het is pijnlijk, rauw en visueel ongeëvenaard. De ultieme weerwolffilm.
2. The Wolf Man (1941)
Vergeet de remakes; het origineel is waar de magie begon. Lon Chaney Jr. speelt Larry Talbot, een man die terugkeert naar het landgoed van zijn vader in Wales en wordt gebeten terwijl hij een meisje probeert te redden. De film introduceerde bijna alles wat we nu als standaard weerwolf-folklore beschouwen, zoals de kwetsbaarheid voor zilver en de vloek die via een beet wordt doorgegeven.
De sfeer in de mistige bossen van Universal Studios is onheilspellend en tijdloos. Talbot is een tragische held die vecht tegen een lot dat hij niet heeft gekozen, wat deze film een diepe emotionele laag geeft die je in moderne horror vaak mist.
3. Ginger Snaps (2000)
Deze Canadese cultfilm gebruikt de weerwolf-metamorfose als een briljante metafoor voor de puberteit en vrouwelijke seksualiteit. De zussen Ginger en Brigitte zijn onafscheidelijke buitenbeentjes tot Ginger wordt gebeten door een beest. Terwijl ze fysiek verandert, verschuift ook haar persoonlijkheid, wat een wig drijft tussen de twee zussen.
Het is een slimme, bloederige en eigenzinnige film die laat zien dat het genre ook in de moderne tijd relevant kan blijven. De chemie tussen de actrices maakt het verhaal menselijk, terwijl de praktische effecten de horror geloofwaardig houden.
4. Dog Soldiers (2002)
Wat krijg je als je een groep getrainde Britse soldaten in de Schotse hooglanden dropt en ze laat opjagen door een roedel hongerige weerwolven? Een adrenalinekick van jewelste. Dog Soldiers is een heerlijke mix van actie en horror, waarbij de soldaten zich moeten verschansen in een afgelegen boerderij.
De weerwolven in deze film zijn enorm, staan op twee poten en zien er oprecht angstaanjagend uit. Geen CGI-poppen, maar acteurs in pakken die een fysieke dreiging vormen. Het is spannend, grappig en bevat scènes die elke horrorfan op het puntje van zijn stoel laten zitten.
5. Abbott and Costello Meet Frankenstein (1948)
Dit is een uniek stukje filmgeschiedenis. Hoewel het een komedie is, is het ook het laatste grote optreden van de klassieke Universal Monsters: Dracula, het Monster van Frankenstein en natuurlijk de Wolf Man (opnieuw gespeeld door Lon Chaney Jr.).
De kracht van de film is dat de monsters bloedserieus worden gespeeld, terwijl Abbott en Costello voor de komische noot zorgen. Het is een prachtig en hilarisch eerbetoon aan de iconen die de horrorfilm hebben gevormd.
6. The Company of Wolves (1984)
Regisseur Neil Jordan maakte met deze film een duistere, gotische droomvlucht gebaseerd op de verhalen van Angela Carter. Het is een hervertelling van Roodkapje, maar dan vol symboliek, seksualiteit en folklore. De film voelt aan als een duister sprookje voor volwassenen.
De visuele stijl is prachtig en de manier waarop de weerwolven letterlijk uit de lichamen van mensen tevoorschijn komen, is even creatief als verontrustend.
7. The Howling (1981)
1981 was een topjaar voor weerwolven. Naast American Werewolf kwam ook The Howling uit. Een tv-journaliste zoekt rust in een afgelegen commune na een traumatische ervaring, maar ontdekt dat de bewoners een harig geheim delen.
De film bevat een van de meest memorabele en langzame transformaties ooit gefilmd. Hoewel er een vleugje satire in zit, blijft de dreiging constant aanwezig. De make-upeffecten van Rob Bottin zijn nog steeds indrukwekkend.
8. Werewolf of London (1935)
Hoewel deze film vaak in de schaduw staat van The Wolf Man uit 1941, is het een essentieel stukje geschiedenis. Het vertelt het verhaal van een botanicus die in Tibet wordt gebeten en in Londen op zoek gaat naar een zeldzame plant die de transformatie kan stoppen.
Het is een klassieke Universal-horrorfilm met die heerlijke jaren ’30 sfeer. De make-up is hier subtieler, waardoor de menselijke trekken nog zichtbaar blijven, wat op een eigen manier heel ongemakkelijk is.
9. Wolfen (1981)
Dit is geen standaard weerwolffilm, maar een crime-horror die zich afspeelt in de grimmige straten van New York. Een detective onderzoekt een reeks brute moorden en ontdekt een groep wezens die al eeuwenlang onder ons leven.
De film gebruikt een uniek visueel perspectief om te laten zien hoe de wezens hun prooi zien (lang voor Predator dat deed). Het is een serieuze, intelligente film die de legende verbindt met grootstedelijke legenden en sociale thema’s.
10. Silver Bullet (1985)
Natuurlijk kon Stephen King niet ontbreken in dit lijstje. In een klein stadje vallen elke volle maan doden. Een jongen in een rolstoel (Corey Haim) ontdekt de waarheid en moet samen met zijn oom (Gary Busey) de strijd aangaan met het beest.
De film is typisch jaren ’80: een beetje cheesy, maar met een groot hart en spannende momenten. Het vangt die klassieke Stephen King-sfeer van een kleine gemeenschap die wordt geteisterd door het onvoorstelbare.
