RoboCop combineert kapitalismekritiek met extreem geweld en duistere satire. De reeks toont hoe een vermoorde politieagent als cyborg zijn menselijkheid terugvecht in een verrot Detroit. Hier zijn alle vier de films gerangschikt van slechtst naar best.
4. RoboCop (2014)
Deze reboot verplaatst het verhaal naar 2028. Alex Murphy wordt na een aanslag door OmniCorp omgebouwd tot een cyborg met een zwart tactisch pantser. De film verkent de ethiek rondom drones, de scherpe maatschappelijke kritiek uit het origineel ontbreekt echter. Murphy heeft aanvankelijk nog emoties, hij wordt echter geprogrammeerd voor maximale efficiëntie. Hoewel de visuele effecten van hoog niveau zijn, mist de film de duistere humor en de intensiteit die de reeks groot maakten.
3. RoboCop 3 (1993)
De derde film werd geplaagd door een krimpend budget en het faillissement van de studio. Peter Weller keerde niet terug en werd vervangen door Robert John Burke. Om de verkoop van speelgoed te stimuleren, werd het geweld drastisch verminderd. Met de toevoeging van een jetpack en een kind als sidekick verloor de franchise haar geloofwaardigheid. Het resultaat is een tamme actiefilm die de essentie van het personage uit het oog verloor.
2. RoboCop 2 (1990)
Met een scenario van Frank Miller is dit vervolg nog cynischer en gewelddadiger. Murphy vecht tegen de verspreiding van de drug Nuke en neemt het op tegen de sekteleider Cain. Wanneer het brein van Cain wordt gebruikt voor een nieuwe, gigantische robot, volgt een spectaculaire confrontatie. De regie van Irvin Kershner zorgt voor chaos, het mist echter de verfijning van Verhoeven. De stop-motion effecten van de schurk zijn nog steeds indrukwekkend.
1. RoboCop (1987)
Paul Verhoeven regisseerde dit meesterwerk waarin Alex Murphy na een brute moord terugkeert als een onstuitbare cyborg. De film is een briljante satire op de privatisering van de overheid en het doorgeslagen kapitalisme. Peter Weller zet een iconische prestatie neer als de machine die langzaam zijn herinneringen herontdekt. De praktische effecten, de indrukwekkende muziek en de messcherpe humor maken dit tot een tijdloze klassieker die het genre voorgoed veranderde.
