The Hunger Games deed meer dan alleen volle bioscoopzalen trekken; het definieerde een heel genre. Ineens zochten we allemaal naar verhalen over dystopische toekomsten, dodelijke competities en jonge helden die in opstand komen tegen een corrupt systeem.
Heb je Panem inmiddels wel gezien en zoek je diezelfde mix van actie, romantiek en maatschappijkritiek? Dit zijn de 10 films die diezelfde honger stillen.
Divergent (2014) – trilogie
Als er één reeks is die direct in de voetsporen van Katniss Everdeen trad, is het deze wel. In een toekomstig Chicago word je op je zestiende ingedeeld in een factie op basis van je karaktereigenschappen. Pas je nergens (of juist overal) bij? Dan ben je “Divergent” en dus een gevaar voor de staat.
Shailene Woodley draagt de films met verve als Tris Prior. Hoewel de reeks qua kwaliteit iets afneemt richting het einde, is de eerste film een sterke introductie met Theo James als de mysterieuze love interest “Four”. Het vangt perfect dat gevoel van “anders zijn” waar tieners (en volwassenen) zich zo goed in kunnen vinden.
The Maze Runner (2014) – trilogie
Wakker worden in een lift zonder geheugen, omringd door jongens die opgesloten zitten in het midden van een gigantisch, dodelijk doolhof. Dylan O’Brien speelt Thomas, de nieuweling die de status quo durft te doorbreken.
Waar andere films in dit lijstje focussen op politiek, is dit pure survival-horror en mysterie. De “Grievers” (monsters in het doolhof) zijn oprecht angstaanjagend. Het tempo ligt moordend hoog en de chemie tussen de jongens (“Gladers”) zorgt ervoor dat je om ze geeft als ze een voor een vallen.
Ender’s Game (2013)
Voordat Katniss de arena in ging, was er Ender Wiggin. In deze sci-fi klassieker worden kinderen gerekruteerd en getraind in gewichtloze gevechtssimulaties om de aarde te beschermen tegen een buitenaardse invasie.
Het lijkt een videospel, maar de ethische vragen zijn loodzwaar. Asa Butterfield speelt de briljante maar geïsoleerde strateeg Ender, met Harrison Ford als de kille kolonel die hem tot het uiterste drijft. Het gaat over de vraag: hoe ver mag je gaan om te winnen?
Battle Royale (2000)
Laten we eerlijk zijn: zonder Battle Royale was er geen Hunger Games. In deze Japanse cultklassieker wordt een klas baldadige scholieren op een eiland gedropt, krijgt iedereen een willekeurig wapen (van een machinegeweer tot een pannenlid) en de opdracht: vermoord elkaar tot er één over is.
Het is The Hunger Games zonder de Hollywood-glans. Het is bruut, bloederig en gitzwart. Quentin Tarantino noemde dit ooit zijn favoriete film, en dat snap je direct. Niet voor tere zieltjes, maar essentieel kijkvoer voor fans van het genre.
Snowpiercer (2013)
De wereld is bevroren en de laatste mensen wonen op een trein die nooit stopt. Voorin leven de rijken in luxe, achterin verhongeren de armen. Chris Evans (Captain America, maar dan grauw en vies) leidt een bloedige revolutie van wagon naar wagon.
Regisseur Bong Joon-ho (van Parasite) creëert een claustrofobische wereld vol bizarre personages, waaronder een onherkenbare Tilda Swinton. Het is een actiefilm die ook werkt als een scherpe allegorie op klassenstrijd.
The Giver (2014)
Stel je een wereld voor zonder oorlog, pijn of lijden. Klinkt perfect? De prijs is dat er ook geen kleur, muziek of liefde is. Brenton Thwaites speelt Jonas, die wordt gekozen om de “herinneringen” van de wereld te dragen.
De film begint letterlijk in zwart-wit en krijgt kleur naarmate Jonas meer emoties ontdekt. Met Jeff Bridges en Meryl Streep heeft de film zwaargewichten in huis. Het is minder actiegericht dan Hunger Games, maar filosofisch net zo interessant.
The 5th Wave (2016)
Aliens vallen de aarde aan, niet met laserstralen, maar in golven: stroomuitval, ziektes, en uiteindelijk infiltratie. Chloë Grace Moretz speelt Cassie, die haar broertje probeert te redden in een wereld waar je niemand kunt vertrouwen.
Het speelt in op diezelfde paranoia en overlevingsdrang. Hoewel het verhaal soms wat in de YA-clichés valt, is de setting van een compleet verwoeste samenleving beklemmend genoeg om te blijven boeien.
V for Vendetta (2005)
Als je vooral genoot van het politieke verzet in Mockingjay, dan is dit je film. In een fascistisch Groot-Brittannië strijdt een gemaskerde man (V) tegen de tirannie. Natalie Portman speelt de jonge vrouw die zijn onwaarschijnlijke bondgenoot wordt.
De Guy Fawkes-maskers uit deze film werden in het echt hét symbool voor protestbewegingen (zoals Anonymous). Het is intelligent, stijlvol en de dialogen zijn poëtisch scherp. Een film over de kracht van ideeën.
Equilibrium (2002)
Wat als The Matrix en 1984 een baby kregen? Christian Bale speelt een agent in een wereld waar emoties verboden zijn en burgers verplicht drugs moeten nemen om vlak te blijven. Als hij een dosis mist, begint hij te voelen – en te vechten.
De film introduceerde “Gun Kata”, een fictieve vechtstijl met pistolen die er waanzinnig cool uitziet. Bale is, zoals altijd, intens en geloofwaardig als de man die ontwaakt uit een emotionele coma.
The Host (2013)
Van Stephenie Meyer (de schrijfster van Twilight), maar dan sci-fi. Buitenaardse “zielen” nemen mensenlichamen over en wissen hun geheugen. Maar Melanie (Saoirse Ronan) weigert te verdwijnen wanneer haar lichaam wordt overgenomen.
Het resultaat is een uniek verhaal waarin twee persoonlijkheden in één lichaam ruziën en samenwerken. Het focust meer op romantiek en identiteit dan op harde actie, maar Saoirse Ronan tilt het materiaal naar een hoger niveau.
