Top 12 Beste Griekse Films Ooit

Nikos Koundouros regisseerde deze absolute mijlpaal van het Griekse neorealisme. Dinos Iliopoulos speelt een zachtaardige, onopvallende kantoorklerk die door de politie en de onderwereld per abuis wordt aangezien voor een meedogenloze crimineel met de bijnaam 'de Draak'. De film schetst een donker, claustrofobisch beeld van het naoorlogse Athene vol moreel verval en existentiële angst, meesterlijk versterkt door expressionistische schaduwen en een beklemmende sfeer.

Deze wereldberoemde romantische komedie van Jules Dassin maakte van Melina Mercouri een internationaal icoon. Zij speelt Ilya, een levenslustige en vrijgevochten sekswerker in de haven van Piraeus die op zondag vrij neemt voor cultuur. Een conservatieve Amerikaanse toerist probeert haar volgens klassieke filosofische idealen te beschaven, met hilarische gevolgen. De film won een Oscar voor de onvergetelijke muziek van Manos Hadjidakis.

Theo Angelopoulos won de prestigieuze Gouden Palm in Cannes voor dit poëtische en filosofische meesterwerk. Bruno Ganz schittert als Alexander, een terminaal zieke dichter die op zijn laatste dag in Thessaloniki terugblikt op zijn leven en een Albanese vluchtelingenjongen probeert te redden. Met zijn hypnotiserend trage camerabewegingen, melancholische muziek en mistige landschappen levert Angelopoulos een tijdloze meditatie over tijd, vergankelijkheid en menselijke warmte.

Michael Cacoyannis baseerde deze klassieker losjes op de opera Carmen en lanceerde daarmee de carrière van Melina Mercouri. Als zangeres in een Atheense nachtclub weigert Stella zich te onderwerpen aan de patriarchale verwachtingen van haar geliefde voetballer Miltos. Haar drang naar absolute autonomie en persoonlijke vrijheid leidt onvermijdelijk tot een dramatische confrontatie. Een vurige en krachtige voorloper van de moderne feministische cinema.

Costas Ferris brengt met deze met prijzen overladen film een muzikaal eerbetoon aan de geschiedenis van de rembetika, de Griekse stadsblues. Aan de hand van het turbulente leven van zangeres Marika (losjes gebaseerd op Marika Ninou) weerspiegelt de film de dramatische Griekse geschiedenis tussen 1917 en 1956, inclusief de vluchtelingencrisis uit Smyrna. De meeslepende muziek van Stavros Xarchakos maakt dit tot een onvergetelijke culturele ervaring.

Yorgos Lanthimos zette de moderne Griekse cinema definitief op de wereldkaart met deze surrealistische en verontrustende zwarte komedie. Drie volwassen kinderen worden door hun tirannieke ouders volledig afgezonderd van de buitenwereld in een ommuurde villa, waarbij ze een verzonnen taal en realiteit krijgen aangeleerd. Dogtooth won de Prix Un Certain Regard in Cannes, kreeg een Oscarnominatie en ontketende de internationaal bejubelde stroming van de 'Greek Weird Wave'.

Geregisseerd door Vasilis Georgiadis werd dit intense drama genomineerd voor de Oscar voor Beste Buitenlandse Film. De film volgt de levens, dromen en romances van vijf vrouwen die werken in een bordeel in de beruchte wijk Troumba in Piraeus, net op het moment dat de overheid besluit alle bordelen definitief te sluiten. Een rauwe maar diep empathische karakterstudie met een indrukwekkende sterrencast uit de Griekse cinema.

Filippos Tsitos levert met Akadimia Platonos een scherpzinnige en geestige satire op xenofobie en nationale trots in het moderne Athene. Stavros brengt zijn dagen door voor zijn tabakswinkeltje met zijn vrienden, waar ze mopperen op Albanese immigranten. Alles verandert wanneer een Albanese arbeider Stavros' dementerende moeder herkent als zijn eigen verloren moeder. De film won drie prijzen op het filmfestival van Locarno.

Tassos Boulmetis regisseerde deze publiekslieveling en kaskraker over Fanis, een Griekse astrofysicus en begenadigd kok die opgroeide in Istanbul. Door de ogen van zijn wijze grootvader leert hij hoe specerijen filosofische levenslessen en emoties overbrengen. Wanneer hij jaren later terugkeert naar Istanbul, herontdekt hij zijn verloren jeugdliefde. Een hartverwarmende, melancholische film vol culinaire passie en historische weemoed.

Alexandros Avranas schokte het filmfestival van Venetië — waar hij de Zilveren Leeuw voor Beste Regie won — met dit ijskoude en beklemmende familiedrama. Op haar elfde verjaardag springt Angeliki met een glimlach van het balkon haar dood tegemoet. Wat volgt is een ijzingwekkende ontrafeling van het ogenschijnlijk keurige gezin, waarin de tirannieke patriarch een sinister regime van misbruik blijkt te leiden. Een krachtige allegorie op maatschappelijke apathie.

Athina Rachel Tsangari levert een sleutelwerk binnen de Greek Weird Wave met dit eigenzinnige coming-of-age drama. De 23-jarige Marina woont in een vervallen industriestad aan zee en observeert de mensheid liever via de natuurdocumentaires van Sir David Attenborough dan door zelf deel te nemen aan het sociale leven. Terwijl haar vader stervende is, verkent ze voor het eerst seksuele intimiteit. Ariane Labed won in Venetië de prijs voor Beste Actrice.

Nikos Nikolaidis creëerde een van de meest invloedrijke Griekse cultklassiekers met Glykia symmoria. Vier rebelse vrienden — twee mannen en twee vrouwen — wonen samen in een villa en besluiten alle maatschappelijke grenzen te overschrijden door zich over te geven aan kleine misdrijven, erotische spelletjes en nihilistische rebellie. De film paart een rauwe punk-esthetiek aan film noir-invloeden en geldt als een krachtig statement over de desillusie van een generatie.