Films met expliciete seksscènes zorgen altijd voor geruchten: gebeurt er meer onder de lakens dan wij zien? Soms is het acteerwerk zo goed (of de chemie zo sterk) dat je begint te twijfelen.
Maar soms hoef je niet te twijfelen. Er zijn mainstream films – geen porno – die de grens tussen acteren en realiteit volledig hebben gesloopt. Waarschuwing: deze films zijn niet geschikt voor een gezellig filmavondje met je schoonouders.
10. Intimacy (2001)
De Britten staan bekend om hun stijve bovenlip, maar in deze film lieten ze werkelijk alles gaan. Intimacy volgt een muzikant (Mark Rylance) en een getrouwde vrouw (Kerry Fox) die elke woensdag afspreken voor seks, zonder elkaars naam te weten.
Het is rauw, ongemakkelijk en ja, de seks is echt. Kerry Fox voerde daadwerkelijk orale seks uit op Rylance voor de camera. Het doel was niet om op te winden, maar om de wanhoop en leegte van de personages te tonen. Missie geslaagd, al zal je Rylance nooit meer op dezelfde manier bekijken in Bridge of Spies.
9. Romance (1999)
Toen deze Franse film uitkwam, stonden de censuurcommissies op hun achterste poten. Regisseur Catherine Breillat wilde de vrouwelijke seksualiteit onderzoeken zonder filters. Het resultaat? Een film vol ongesimuleerde penetratie en zelfs een scène met een gynaecologisch onderzoek (gezellig!).
Eén scène springt eruit: actrice Caroline Ducey deelt het bed met porno-legende Rocco Siffredi. Hoewel het verhaal wat zweverig is, liet Breillat hiermee zien dat de grens tussen arthouse en “hardcore” flinterdun is.
8. Cruising (1980)
Al Pacino als undercoveragent in de SM-wereld van New York. De film werd verguisd door activisten, maar regisseur William Friedkin (van The Exorcist) wilde de rauwe werkelijkheid laten zien.
Om een X-rating (destijds dodelijk voor bioscoopsucces) te voorkomen, moest hij 40 minuten aan materiaal knippen. Maar Friedkin was sluw: in de moordscènes verstopte hij subliminale beelden – flitsen van een fractie van een seconde – van echte anale seks. Je ziet het nauwelijks, maar je hersenen registreren het wel.
7. The Idiots (1998)
Lars von Trier, de eeuwige provocateur. Met zijn “Dogme 95”-beweging wilde hij terug naar de basis: geen special effects, geen kunstlicht, alleen pure emotie. In deze film besluit een groep volwassenen om hun “innerlijke idioot” los te laten door zich in het openbaar als verstandelijk gehandicapten te gedragen.
Als klap op de vuurpijl eindigt de film in een orgie. Von Trier gaf later toe dat hij hiervoor pornofilm-acteurs had ingehuurd als stand-ins, maar de ongemakkelijke, korrelige beelden voelen zo echt dat je als kijker continu weg wilt kijken.
6. Antichrist (2009) & Nymphomaniac (2013)
Von Trier verdient een dubbele vermelding. In Antichrist zien we Willem Dafoe en Charlotte Gainsbourg in een horrortrip vol rouw en zelfverminking. De openingsscène toont penetratie in slow-motion, prachtig gefilmd in zwart-wit op de klanken van Händel.
Voor zijn magnum opus Nymphomaniac ging hij nog verder. Hij filmde de acteurs (zoals Shia LaBeouf) tot aan hun nek, en filmde vervolgens pornosterren voor de expliciete handelingen. In de montage werden de lichamen digitaal samengevoegd. Hollywood-hoofden op hardcore-lichamen: een staaltje techniek waar je stil van wordt.
5. The Brown Bunny (2003)
De film die bijna de carrière van Chloë Sevigny verwoestte. Regisseur en hoofdrolspeler Vincent Gallo maakte een eindeloos trage roadmovie die eindigt met een minutenlange, ongesimuleerde fellatio-scène.
Cannes was in shock, critici walgden ervan en Sevigny werd gedumpt door haar agentschap. Toch overleefde haar carrière de controverse. De film zelf? Die wordt vooral herinnerd om die ene scène en de ruzie tussen Gallo en filmcriticus Roger Ebert (die Gallo een “vloek op de darmkanalen van een proctoloog” noemde).
4. In the Realm of the Senses (1976)
Japanse cinema staat bekend om zijn poëzie, maar deze film is pure obsessie. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal uit de jaren ’30, sluiten een dienstmeid en haar baas zich op om zich volledig over te geven aan seksuele experimenten.
De acteurs hadden daadwerkelijk seks voor de camera. Het gaat van passie naar verstikking en uiteindelijk castratie. De film werd jarenlang verboden en de regisseur werd zelfs aangeklaagd voor obsceniteit. Het is een claustrofobische studie naar waar liefde eindigt en waanzin begint.
3. 9 Songs (2004)
Michael Winterbottom’s 9 Songs is eigenlijk heel simpel: een stel gaat naar negen rockconcerten en heeft tussendoor seks. Veel seks. Echte seks. Van orale bevrediging tot ejaculatie, alles wordt getoond.
Het bijzondere is dat het geen donkere of depressieve film is, maar juist een intiem portret van een relatie. De seks is hier geen schokeffect, maar gewoon een onderdeel van hun liefde, net als samen koken of naar muziek luisteren.
2. Love (2015)
Noot: Blue is the Warmest Color bevatte gesimuleerde seks (met kunstmatige protheses), dus die hoort technisch gezien niet in dit lijstje van “echte” seks thuis. Ik heb hem vervangen door Gaspar Noé’s Love.
Gaspar Noé dacht: “Weet je wat nog niemand heeft gedaan? Een 3D-film met echte seks.” En dat is precies wat Love is. We volgen een Amerikaanse student in Parijs die terugblikt op zijn stormachtige relatie vol drugs en trio’s.
De film opent met een ongesimuleerde handjob en gaat vanaf daar alleen maar verder. Het hoogtepunt (letterlijk) is een shot van een ejaculatie die in 3D recht op het publiek afkomt. Artistiek? Misschien. Expliciet? Zeker weten.
1. Caligula (1979)
Het ultieme gedrocht van de filmgeschiedenis. Schrijver Gore Vidal en acteurs als Helen Mirren en Malcolm McDowell dachten dat ze een serieus historisch drama maakten. Producent Bob Guccione (de baas van Penthouse) dacht daar anders over.
Tijdens de montage voegde Guccione stiekem uren aan hardcore pornografisch materiaal toe, gefilmd met andere acteurs. Het resultaat is een bizarre Frankenstein-film waarin Shakespeare-achtige dialogen worden afgewisseld met fistfucking en incest. De acteurs distantieerden zich massaal van het eindresultaat, wat de film alleen maar legendarischer maakte.
